donderdag 5 februari 2015

My brain is an asshole

Hi,

Waking up from a dream so vivid you're lost between worlds for a few minutes. Why now dream about you?

You smiled at me and you told me things I didn't really wanted to hear; how he cried out when he came and how he held you when you were sleeping...

I'm sure you're not the woman I remember. I have pages written about how much I've hated you during those days. But all that has been forgotten, replaced by an image that cannot be fullfilled by any woman alive.

Stupid dream. I hadn't even thought about you in weeks and you have the nerve to drop in unannounced?

Next time bring wine.

With love,
Daan.

woensdag 4 februari 2015

Poezen

Pakt u op en lijmt uzelf.
Ge zijt al lang genoeg gebroken.

"Ik mis je" schrijft ze.
En ge leest dat. En ge glimlacht.
Terwijl ze haar kut voor een ander wast.

Poezen die voor uw voeten liggen, schopt ge weg.
Want ge hebt enkel oog voor katten die bijten.
Maar eenmaal getemd stopt zo'n kat ook met krabben,
en kunt ge weer opnieuw beginnen.

Dus pakt u op, vriend.
En lijmt uzelf.
Eén van die poezen wacht op jou.

woensdag 28 januari 2015

Kom er maar bij

Kom er maar bij, meisje. Ik heb het nagevraagd, het water in deze jacuzzi is gisteren pas ververst. Het water is heerlijk als je even niet nadenkt over die miljarden microben die hier ongetwijfeld rondzwemmen. Dus denk daar gewoon even niet aan en kom er bij. Of beter nog, denk even gewoon aan niets, en kom er bij. Ik heb een plaatsje voor je bewaard.

Je mag je kleren op die stoel daar leggen, dan blijven ze droog. Het is wel even koud, maar in het water is het lekker warm. Spring er dus maar snel in. Er staat een fles wijn onder de stoel. Glazen heb ik niet, maar breng je de fles even mee?

Het regent niet meer, de lucht is aan het opklaren. Je kan zelfs de sterren al beginnen zien. Wat is jouw lievelingssterrenbeeld? Het mijne is Orion. Ik weet niet hoe dat komt. Ik zie het gewoon altijd meteen.

Je ziet er mooi uit vannacht. Heb je wat met je haar gedaan? Ja, het ziet er wel wat meer ros uit. Ik vind het mooi. Zijn je borsten ook niet wat voller dan anders?

Wat vind je van het water? Zei ik niet dat het heerlijk was? Het lijkt wel een beetje alsof je nog steeds vies bent van de microben. Denk er nu maar gewoon niet meer aan. Als je ziek wordt, zal ik je wel verzorgen.

Hoe gaat het met je rug? Heb je nog steeds pijn? Kom maar wat dichter zitten, dan masseer ik je een beetje. Zal ik de bubbels ook wat zachter zetten? Of heb je 't graag zo? Gisteren zat ik hier met een meisje die het veel te hard vond. Ik moest de bubbels bijna helemaal afzetten.

Voelt dat goed? Misschien moet je toch maar eens naar de dokter gaan. Misschien eet je te weinig ijzer en heb je daardoor zo vaak pijn. Of misschien moet je maar meer gaan sporten. Ik moet ook meer gaan sporten; dat buikje moet er terug af. Maar ik ben best lui, dus komt het er nooit van. Maar misschien als we samen gaan...?

Kijk, nu kan je Orion goed zien. Zie je die drie sterren op een rij? En die twee erboven en eronder? Dat is Orion.

Waar denk je aan? Je lijkt in gedachten verzonken. Vind je 't ook soms moeilijk om je gedachten uit te schakelen en gewoon te genieten van het moment? Ik ook. Maar probeer toch maar. Leg je hoofd maar op mijn schouder, als je dat wilt. En kijk met me naar de sterren.


Ik ben blij dat je er bent, meisje. Ik had eigenlijk gedacht je nooit meer te zien. Je komt er wel uit. Het hoeft soms allemaal niet zo diepzinnig te zijn. Enkel ik, en jij, de sterren en wijn. Geef je me de fles nog eens door?

Mag ik je kussen? Nee, het is niet erg als je 't niet zeker bent. Ergens zeker van zijn is gevaarlijk. Doe maar gewoon waar je nu zin in hebt; morgen zien we wel. Morgen komt Anna trouwens. Je mag blijven als je wilt, ik denk dat jullie het goed met elkaar zouden vinden.

Zou het vriezen? Ik denk dat het niet veel scheelt. Ik vind het leuk om de damp van het warme water te zien opstijgen. Het is alsof we in de mist zitten. Vind je dat ook een prettig gevoel, dat je lichaam warm heeft maar je neus koud? Soms moet ik even m'n hoofd onder water houden omdat ik denk dat anders mijn haar bevriest.

Moet je al gaan? Blijf je niet? Ik begrijp het. Het is toch niet omdat ik vertelde dat Anna morgen kwam? Als je wilt zeg ik het af.

Er liggen handdoeken in het kastje daar. Ik blijf nog even zitten, als je 't goed vindt. Ik wil nog even naar de sterren kijken.

Dag meisje. Het was leuk dat je er was. Laat wat weten over morgen.

zaterdag 10 januari 2015

Prenatale angst 1

"Slaapt ge al?"
Ze knipte het nachtlampje aan.
- "Hm?" vroeg ik slaperig.
"Of je al slaapt."
- "Ja" zei ik.
Ze gromde.
"Leugenaar" zei ze.
Ik draaide me om en keek haar slaperig aan.
- "Wel, nu niet meer..." zei ik.
"Goed", zei ze, "ik moet je iets vragen..."

- "Wat scheelt er dan?" vroeg ik.
Ze keek me indringend aan.
"Wat wil je eigenlijk?"
Ik knipperde met m'n ogen, wennend aan het licht.
- "Hoe bedoel je?"
"Met mij."

Ik zuchtte.
- "Hoe laat is het eigenlijk?"
Ze schudde haar hoofd.
"Ik weet het niet."
Ik keek op mijn gsm. Half vijf.
- "Jezus, liefste, ik moet er over twee uur uit.
Ze knikte.
"Sorry." zei ze. "Ga maar terug slapen."
Ze knipte het licht uit.

In het donker legde ik m'n hand op haar zij.
- "Waarom vraag je dat nu?" vroeg ik.
"Ik had een nachtmerrie" zei ze.
- "Wat droomde je?"
"Dat je sliep met een ander meisje."
Ik trok haar naar me toe en kuste haar op het voorhoofd.
- "Ik slaap niet met andere meisjes" zei ik.

Ik dacht dat ik haar hoorde snikken.
"Nee, dat zou niet geven" zei ze.
Haar stem klonk normaal.
- "Waarom was het dan een nachtmerrie?"
"Omdat je me verliet."
- "Voor dat meisje waarmee ik sliep?"
"Ja."

Ze snikte niet. Ik had het me ingebeeld.
- "Liefste?" zei ik.
"Ja?" vroeg ze.
- "Zal ik bij je blijven?"
"Ja." zei ze.
- "Ok." zei ik.
Ze kuste me.
Ik kuste haar wang.
Ik beeldde me in zout te smaken.

- "Ga maar slapen, liefste."
Ik voelde haar knikken.
"Slaap zacht" fluisterde ze.
- "Droom zachte" zei ik.
Enkele uren later zou ik wakker worden.

donderdag 10 juli 2014

Share my thoughts

There is no reason to believe you still exist.

I'm not sure what it's related to. It is, of course, possible that I completely messed it up by the way I reacted when it happened. It is likely that I pushed you away. But still... It happened before with people that wasn't me, didn't it?

There is no reason to believe you would read this.

I'm starting to think it's just the way I am. I seem to be the kind of guy who can never be happy with what he has. I always need the thing I once had. When I had you, I wanted the girl I had before you. When I had her, I could only think about that first one. And now, when I'm back together with that first girl, I can't seem to stop thinking about you.

There is no reason to think you're even giving me a second thought.

And what is it I want? Do I want to build a carreer? I've been building that for ages. It doesn't seem to make me very happy. Do I want you? I didn't seem to like you all that much. Do I want her? Well, apparently that's not ideal either.

There is no reason to stay awake.

I wish I could tell her I am able to change.
I wish I could promise you I am able to change.
I wish I could show the next one how much I have changed.

There is no reason to complain.

But the truth?
I still think about her.
I still think about you.
I still think about that girl I've loved when I was sixteen.

(I'm sure you've grown numb by now.)

How are you?
I'm doing well.
How is your family?
They're doing well.

(And the endless nagging continues.)

I wish to see you again.
And yet I'm quite happy.

Quite.
As usual.

(There is no reason to doubt.)

It's fine.
Fine.

Bye.

vrijdag 20 juni 2014

Vrijdag nacht

Het meisje dat voor hem zat was niet meer het meisje dat hij al die tijd eerder had leren kennen. Hij had haar staan opwachten buiten het restaurant. Ze was maar een paar minuten later dan hem toegekomen. Ze had geglimlacht en hem een kus op z'n wang gegeven. En terwijl ze hem kuste had hij haar geur proberen herkennen. Dat deed hij niet. Was hij haar geur vergeten? (Of was haar geur veranderd?)

Hij bekeek de kaart. Hij zou wat lichts bestellen. Hij had buikpijn, zoals gewoonlijk op een eerste date. Niet dat hij wat verwachtte. Maar toch had hij buikpijn. Zijn hoofd had geen verwachten, maar zijn maag wel. Hij grijnsde bij die gedachte.

Ze zocht de ribbetjes. Ze had zin in vlees. En hij betaalde, dat was één van de afspraken geweest. Ze vond de ribbetjes. Niet het duurste van de kaart. Gohja, ze had er zin in. En wijn. Daar had ze ook zin. Dat zou er wel bij smaken. Rode wijn. Ze keek op.

"Heb jij de wijnkaart?" vroeg ze.
Hij keek even rond. Zoutvat, pepervat, servieten. Geen wijnkaart.
Hij draaide z'n kaart om. 
- "Ha, hier. Op de achterkant."
Ze glimlachte en dook de kaart weer in.

Hij keek naar haar. Ze had haar haar kort gelaten. Hij vond het mooier lang. Ze had ook haar nagels gelakt. Hij vond ze mooier naturel. En haar make-up was eigenlijk ook een beetje mislukt. Hij vroeg zich af of ze ouder geworden was...

"Ik ga de ribbetjes nemen." zei ze.
- "Ok. Ik, euh..." 
Hij probeerde zich te concentreren op de kaart.
- "Ik neem de risotto."
Hij wist niet wat risotto was.
Het stond prominent waar zijn ogen gevallen waren.

"Drink je wijn?"
Hij knikte.
- "Waarom niet. Nemen we een fles?"
Ze keek bedenkelijk.
"Nee, laten we een halve fles nemen."
Hij knikte.

De ober nam hun bestelling op.

"Zo." zei ze. 
"Hoe gaat het met je?"
- "Goh." zei hij.
- "Dat gaat. Druk hé."
"Werk?"
- "Ja. Massas werk."
"Maar 't is wel plezant werk?"
- "Goh. Ja. Valt wel mee."
"Uhu."

Ze speelde met haar vork.

- "Euh, en met jou?"
"Goed!" zei ze.
Ze grijnsde.
Hij begreep de grijns niet.
- "Nog steeds hetzelfde werk?"
"Yep. Het gaat goed."
- "Vind je 't leuk?"
"Ja, ontzettend! Leuke collega's."
- "Da's belangrijk."

De ober kwam het karafje wijn brengen.
Zij schonk in.

- "En wat houdt het nu eigenlijk in, je job?"
Ze legde uit wat haar job in hield.
Hij zat aan een volgende vraag te denken.
De conversatie mocht niet stilvallen.
En het moest licht blijven.
Klootzak, dacht hij, hou het nu licht.

Was ze echt zoveel veranderd? Haar stem nam hem wel terug naar vroeger. Ook het gevoel dat hij deed alsof hij luisterde, kwam meteen mee. Hij knikte, zonder echt te weten waarom hij knikte. Hij probeerde in ieder geval het oogcontact te bewaren. Die kijkers, dat had hem toch steeds zo ongelofelijk aangetrokken... Die diepe, blauwe kijkers waarin hij leek te verdwalen...

De ober bracht het eten.
Het hare zag er lekker uit.

"Ik wist niet dat je dat lekker vond, risotto."
Hij wist opslag dat hij dat niet lekker zou vinden.
- "Soms eens, als afwisseling" grijnsde hij.
"Hm, had ik niet van je verwacht."

Hij keek naar haar handen.
Hij vroeg zich af of ze haar vork en mes nog steeds tussen elke hap wisselde.
Snijden met rechts, prikken met rechts. Alles met rechts.

"De ribbetjes zien er in ieder geval ongelofelijk lekker uit."
Hij knikte.
Ze sneed de ribbetjes met rechts.

- "Hoe gaat het met de katjes?" vroeg hij.
Hij porde wat in z'n risotto.
Hij stak een hap in z'n mond.
Hij vond dat risotto weinig smaak had.

"Goed. Ze doen het goed. Ze hebben zich goed aangepast."
De verdomde katten. Hij zou nooit toegeven dat hij die klotebeesten eigenlijk ook best miste.
- "Is die dikke nog steeds zo dik?"
"Yep, nog steeds. Slapen en eten."
- "Eat, sleep, rave, repeat" zei hij.
"Wat?"
- "Niets. Een liedje."
"Hm. Ken ik niet."

Ze wisselde.
Ze nam de vork in haar rechter hand om een stuk aardappel op te prikken.
Hij grijnsde.

"Waarom grijns je?"
- "Niets. Je vork."
"Hoezo?"
- "Dat je nog steeds wisselt."
Ze glimlachte flauwtjes.
"Yep."

Ze aten.
Zij praatte.
Hij dronk.
Zij bestelde nog een karafje.

Hij had z'n halve risotto laten staan.
De ober had alles meegenomen.
Er bleven nog enkel twee glazen wijn.
En zij werd stil.
Hij bleef stil.

"Weet je" zei ze.
Ze stopte.
- "Hm?"
"Laat maar."
Hij wou niet doorvragen.

Ze keek naar haar horloge.
"Ik moet gaan." zei ze.
- "Ok" zei hij.
Hij betaalde.
Ze stelden zicht recht en gingen naar buiten.

Ze kuste hem op de wang.
"Ik vond het leuk je nog eens te zien."
- "Ik vond het ook leuk."

Ze stapten even dezelfde richting uit.
- "Wat doe je morgen?" vroeg hij.
"Oh. Ik heb plannen."
- "Ok, geen probleem." zei hij.
Ze keek hem aan.
"Ik bel je wel."
- "Ok."

"Slaap zacht straks."
- "Droom zacht."

Hij stopte aan de nachtwinkel en kocht een fles whisky van het merk dat ook zij graag dronk.


Het vervolg

Ze zaten naar het scherm te staren. Hij zag dat ze ontroerd was door wat ze las. Onverzadigbaar bleef ze naar beneden scrollen, op zoek naar het vervolg. Maar ze kon het niet vinden, hij wist dat ze het niet zou vinden, simpelweg omdat het nog niet bestond.

Vond je 't mooi? Klik op "Vind ik leuk" en ik vertel je binnenkort een nieuw verhaal.

Hierzo ↑